Mobil uygulama projelerinde en pahalı hata, kullanılmayacak özelliği geliştirmektir. Ekipler aylarca "her şeyi olan" bir sürüm için çalışır; uygulama yayınlanır ve kullanıcıların yalnızca iki ekranda vakit geçirdiği ortaya çıkar.
MVP ne değildir?
MVP, "yarım yamalak sürüm" demek değildir. Kapsamı dar ama işçiliği tam bir üründür: tek bir işi, kusursuza yakın yapar. Kullanıcı o çekirdek deneyimde değer görmüyorsa, üzerine eklenecek otuz özellik de fikri kurtarmaz — ama erken öğrenmenizi sağlar ve bu, en ucuz derstir.
Kapsamı nasıl daraltıyoruz?
Her özellik isteğini iki soruya sokuyoruz: kullanıcı bunu ilk hafta kullanacak mı, ve bu özellik olmadan uygulamanın vaadi çöker mi? İki sorudan da geçemeyen özellik ikinci sürüme yazılır. Böylece bütçe, vaadi taşıyan çekirdeğe akar.
Yayın günü bitiş değil, başlangıç
Gerçek ürün kararları yayından sonra, veriyle verilir: hangi ekranda kopma var, bildirimlere kim dönüyor, hangi özellik hiç açılmıyor. İlk sürümü hızlı çıkarıp bu döngüyü erken başlatan ekip, rakiplerinden her zaman birkaç öğrenme turu öndedir.
